اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَنذِر عَشِيرَتَک‌َ الأَقرَبِين‌َ (214)
و انذار کن و بترسان خويشان خود را که بتو از همه نزديک‌ترند.
در اخبار بسياري از طرق خاصه و عامه داريم بسيار مفصل که خلاصه آن اينکه موقعي که اينکه آيه شريفه نازل شد و اينکه اوائل بعثت بود حضرت دعوت فرمود اولادهاي عبد المطلب را و آنها حدود چهل نفر بودند و بطعام مختصري و شير کمي که براي يک نفر کافي بود تمام آنها را اطعام و شير داد که ابو لهب حمل بر سحر کرد و فرمود من مبعوث شدم آنها را انذار فرمود و فرمود کداميک از شما حاضر هستيد که وزير و معين و خليفه و وصي من باشيد هيچکدام قبول نکردند و اينکه کلام را سه مرتبه تکرار فرمود فقط علي برخاست و بيعت کرد و آنها برخاستند و رفتند و به ابي طالب سرزنش کردند که اينکه، اينکه پسر را رئيس و مطاع تو قرار داد.
جلد 14 - صفحه 96
و اينکه اخبار از کافي و تهذيب و من لا يحضر و غير اينها در مجمع و برهان مسطور است مراجعه کنيد.