1- پيوند خويشاوندى سبب مسئوليّت بيشترى مىشود. «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ»
2- در مکتب وحى، همهى مردم در برابر قانون خدا يکسانند ونزديکان پيامبر نيز مورد هشدار قرار مىگيرند. «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ»
3- در تبليغ و نهى از منکر، اوّل از خود شروع کنيد؛ «فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ» سپس نزديکان. «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ»
4- ارشاد و تبليغ بايد با صراحت باشد. «وَ أَنْذِرْ»
5- روابط فاميلى نبايد مانع نهى از منکر باشد. «وَ أَنْذِرْ»
6- هشدار به نزديکان، زمينهى پذيرش حقّ را در ديگران تقويت مىکند. (مردم مىگويند: اين حرفها را به بستگان خود نيز مىزند). «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ»
7- در ميان بستگان نيز اولويّت مطرح است. «الْأَقْرَبِينَ»
8- در بين بستگان به خاطر شناخت عميق واعتماد، زمينهى پذيرش حقّ بيشتر است. «الْأَقْرَبِينَ»
9- هشدار بايد با سوز و محبّت همراه باشد. أَنْذِرْ ... وَ اخْفِضْ 10- تواضع در برابر ياران، پيروان و زيردستان، از صفات لازم براى رهبر و مبلّغ است. «وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ»
11- با مؤمنين تواضع، از مشرکان برائت. «وَ اخْفِضْ- فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ»
«1». اسراء، 24.
جلد 6 - صفحه 378
12- در اهميّت تواضع همين بس که خداوند پيامبر را به آن فرمان مىدهد. «وَ اخْفِضْ»
13- لازمهى ايمان به خداوند، پيروى از پيامبر است. «لِمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ» و نفرمود: «للمؤمنين»
14- مؤمنان، به قدرى مقام دارند که رسول اللّه صلى الله عليه و آله مأمور به فروتنى در برابر آنان مىشود. «وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ»
15- ملاک برخوردها، ايمان و کفر است، نه فاميل بودن. (بستگانت را انذار ده ولى نسبت به مؤمنين تواضع کن). «أَنْذِرْ- وَ اخْفِضْ»
16- تواضع، تنها با زبان نيست، فروتنى در عمل نيز لازم است. «جَناحَکَ»
17- ميزان تولّى و تبرىّ، اطاعت از رسول خداست. «اتَّبَعَکَ- عَصَوْکَ»
18- تنفّر قلبى از کفر کافى نيست، اعلام قولى لازم است. «فَقُلْ»
19- کسى که بر خداوند توکّل دارد مىتواند از عملکرد کفّار و بىاعتنايى بستگان اعلام برائت و تنفّر کند. «بَرِيءٌ- وَ تَوَکَّلْ»
20- به کسى تکيه کنيم که قدرتمند ودوستدار ما باشد. «وَ تَوَکَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ»