اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّه‌ُ هُوَ السَّمِيع‌ُ العَلِيم‌ُ (220)
همانا او شنوا و داناست.
اينکه آيه هم ممکن است شاهد بر آنچه بنظر اقرب آمده باشد که سميع نسبت بقيام به دعوت و هدايت است که آنچه تبليغ ميکني خداوند ميشنود و آنچه عمل ميکني ميداند و مکرر، گفته‌ايم که بصير که مفاد يريک است و سميع از شئون علم يعني عالم بمبصرات و مسموعات است و علم عين ذات است چون ذات مقدس او صرف الوجود است غير محدود بحدي و علم يکي از مراتب وجود است مقابل جهل که امر عدميست مثل قدرت و حيات تمام منتزع از ذات است و اينست معناي توحيد صفاتي مقابل آنهايي که اينها را از صور مرتمسه گفتند و زائد بر ذات.