اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
انظُر کَيف‌َ ضَرَبُوا لَک‌َ الأَمثال‌َ فَضَلُّوا فَلا يَستَطِيعُون‌َ سَبِيلاً «9»
نظر کن و به بين چگونه مثل مي‌زنند براي تو پس گمراه شدند و پس از ضلالت و گمراهي ديگر استطاعت ندارند که براه حق و مستقيم سير کنند- بگذار تا بميرد در عين خود پرستي.
(انظُر) بنظر عقلي و قلبي و روحي و نفساني نه به نظر جوارحي.
(کَيف‌َ ضَرَبُوا لَک‌َ الأَمثال‌َ) گاهي قرآن را افک بگويند، گاهي رسول را مفتري به خوانند، گاهي قرآن را اساطير الاولين به شمارند، گاهي القاء کنز بر او توقع داشته باشند گاهي باغ و بستان بر او شرط کنند گاهي او را مسحور و جن زده بشمارند با مزخرفات ديگر مجنونش بگويند کذابش نام نهند و امثال اين‌ها.
(فَضَلُّوا) بعد از آن که حجة از هر جهت بر آنها تمام شد و مشاهده معجزات بسياري کردند، مع ذلک قبول نکردند و در ضلالت خود سير کردند، ديگر قابل هدايت نيستند و راه بجايي پيدا نميکنند.
(فَلا يَستَطِيعُون‌َ سَبِيلًا)- تنبيه- دنيا پرستان تمام سعادت و خوبي را همين زخارف دنيوي ميدانند با اينکه که حب الدنيا رأس کل خطيئة- ولي اهل اللّه پست ترين اشياء را همين علاقه به دنيا و زخارف او ميدانند، چنانچه امير المؤمنين عليه السلام بابن عباس فرمود تمام دنيا و ما فيها در نظر من مثل گوشت گنديده است در دست آدم خوره دار و مثل پيغمبري که دارد- عرض له مفاتيح الدنيا فلم يقبلها- و به فرمايد انا فقير و احب الفقراء.
582