تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ کانَ عَلى‌ رَبِّکَ وَعْداً مَسْؤُلاً «16» بعد از آن در بيان فنون مستلذات و مشتهيات و انواع نعمتها فرمايد: لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ‌: براى پرهيزکاران است آنچه خواهند آن را و تمنا کنند از نعم. اين فرمايش تنبيه است بر آنکه جميع مرادات و تمام آرزوها و دل خواهيها حاصل نخواهد شد مگر در بهشت، و در دنيا براى هيچکس فراهم نگردد اگرچه سلطنت تمام دنيا را مالک باشد. خالِدِينَ‌: در حالتى که جاويد باشند در بهشت. کانَ عَلى‌ رَبِّکَ وَعْداً مَسْؤُلًا: هست آنچه خواهند و آرزو کنند بر پروردگار تو وعده خواسته شده، يعنى موعودى است که سزاوار باشد از خدا خواهند و طلب نمايند. 2- آنکه مؤمنان آن را از خدا درخواست نموده که‌ «رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا». 3- نزد ابن عباس، حق تعالى متقيان را وعده جزا داده، پس ايشان انجاز آن را از خداى درخواست نمايند، حق تعالى به آن وفا فرمايد. «1» 4- يا ملائکه براى ايشان درخواست کنند که‌ «رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ». «2» نکته: معنى وجوب وفاى به وعده که از کلمه «على» مفهوم مى‌شود، به جهت ممتنع بودن خلف است در وعده الهى، و اين مستلزم الجاء نيست در انجاز وعده، زيرا که تعلق اراده به موعود، مقدم است بر و عدى که موجب انجاز است.