تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا رَأَوْکَ إِنْ يَتَّخِذُونَکَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولاً (41)
بعد از آن وصف حال کفار را به پيغمبر اخبار فرمايد:
وَ إِذا رَأَوْکَ: و چون مى‌بينند تو را اى پيغمبر اين مشرکان و معاندان و
جلد 9 - صفحه 342
کافران، إِنْ يَتَّخِذُونَکَ إِلَّا هُزُواً: فرانمى‌گيرند تو را مگر مسخره، يعنى کسى که به او استهزاء کنند. مراد آنست که به تو استهزاء مى‌کنند و از روى سخريه و تهکم گويند: أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا: آيا اين آنکس است که برانگيخته او را خداى تعالى فرستاده شده و پيغمبر.