تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا يَأْتُونَکَ بِمَثَلٍ إِلاَّ جِئْناکَ بِالْحَقِّ وَ أَحْسَنَ تَفْسِيراً (33)
وَ لا يَأْتُونَکَ بِمَثَلٍ: و نمىآورند مشرکان تو را مثلى عجيب، يعنى در بيان قدح نبوت و طعن کتاب تو و ابطال امر تو مثل عجيبى بزنند. إِلَّا جِئْناکَ بِالْحَقِ: مگر مىآوريم بر تو جوابى راست و درست که به برهان ساطع قول آنها را رد و باطل سازد. وَ أَحْسَنَ تَفْسِيراً: و مىآوريم آنچه را که نيکوتر است از روى تبيين. ملخص معنى آنکه: اين کافران هيچ مثلى نيارند تا کار تو را به آن باطل کنند يا قدحى در آن پديد آرند، الا که ما حقّى بياريم که مثل آنها را باطل گرداند و بيان نيکوتر آريم تا اعتراض ايشان را در هم شکند. نزد بعضى معنى آنکه: کفار هيچ حالى و صفت عجيبه نياورند به تو که گويند: چرا تو به اين حال و صفت نيستى مانند آنکه ملکى قرين تو باشد که با تو منذر ما باشد، يا گنجى به تو رسد، يا باغى پر از ميوه داشته باشى، و يا قرآن يکدفعه بر تو نازل شود؛ اين احوال را از تو توقع نکنند مگر آنکه مىدهيم تو را حالى و صفتى که
«1». اصول کافى، ج 2، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن، ص 614، روايت 1.
جلد 9 - صفحه 335
سزاوار باشد به تو در حکمت و مصلحت ما و آنچه را که نيکوتر باشد در کشف صحت نبوت تو.