تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً (35)
بعد از بيان توحيد و نفى شريک و اثبات نبوت و جواب شبهات منکرين نبوت و بيان احوال قيامت، شروع فرمايد در ذکر قصص براى تنبه:
قصه اول: حضرت موسى عليه السّلام وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ: و هر آينه بتحقيق داديم بعد از غرق فرعون و فرعونيان، موسى را تورات. وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً: و قرار داديم بعد از غرق شدن فرعون، با موسى برادر او هارون و يار و مددکار او در تبليغ رسالت و اعلاى کلمه توحيد تا متحمل شود بعضى مشقات و زحمات تبليغ را، و وزارت، منافى مشارکت او نيست در نبوت، زيرا که متشارکان در امر، متوازرانند در آن.
بنابراين هارون هم پيغمبر بود و هم وزارت موسى را داشت در امورات.