تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا کَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْناهُمْ وَ جَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَ أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ عَذاباً أَلِيماً (37) (قصه دوم: قوم نوح عليه السّلام) وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا کَذَّبُوا الرُّسُلَ‌: و قوم نوح را آن هنگام که تکذيب کردند پيغمبران را، يعنى نوح و آنانکه پيش از او بودند مانند «شيث» و «ادريس» عليهم السّلام يا به اعتبار آنکه تکذيب يک پيغمبر، تکذيب تمام آنهاست، يا مطلقا بعثت پيغمبران را تماما انکار کردند مانند براهمه. أَغْرَقْناهُمْ‌: غرق ساختيم ايشان را به طوفان. وَ جَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً: و قرار داديم قصه و اغراق ايشان را براى مردمان نشانه‌اى تا از آن عبرت يابند. وَ أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ عَذاباً أَلِيماً: و مهيا ساختيم براى ستمکاران عذاب دردناک را در آخرت سواى آنچه در دنيا به ايشان رسيده. نکته: اين کلام محتمل تعميم و تخصيص است، و بنابر تخصيص وضع مظهر در محل مضمر به جهت تظليم است مر ايشان را.