تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کُلاًّ ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ وَ کُلاًّ تَبَّرْنا تَتْبِيراً (39)
وَ کُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ: و هر يک از اين امتان، زديم براى ايشان مثلها، يعنى بيان نموديم قصه عجيبه پيشينيان را از تکذيب انبياء و نزول عذاب بر آنها و نيست نمودن آنها را، اخبار و حجت را بر ايشان لازم ساختيم به فرستادن انبياء و دادن معجزات؛ و چون موعظه و ترسانيدن فايدهاى نداد، بلکه بر کفر و انکار افزودند لا جرم مستحق عذاب شدند. وَ کُلًّا تَبَّرْنا تَتْبِيراً: و همه را نيست گردانيديم نيست کردنى، يعنى همه را به نزول عذاب خرد و خاشاک نموديم.