تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً (64)
(صفت سوم:) وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ: و آنانکه شب به روز آرند براى رضاى پروردگار خود، سُجَّداً وَ قِياماً: سجده کنندگان در وقتى از اوقات آن و بر پاى ايستادگان در وقتى ديگر. مراد به سجده و قيام نماز شب است. حاصل آنکه يکى از صفات بندگان خاصه رحمان آنکه شب را به روز آرند براى رضاى خدا در حالى که نافله شب را بجاى آرند. و تخصيص بيتوته به عباد جهت آنست که طاعت در آن سخت‌تر و زحمتش زيادتر و دورتر است از ريا. «2» فوائد نماز شب: احاديث بسيار در تأکيد و خواص نافله شب وارد شده:
1- ابن بابويه به اسناد خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده:
قال صلاة اللّيل تحسن الوجه و تحسن الخلق و تطيب الرّيح و تدر الرّزق و تقضى الدّين و تذهب بالهمّ و تجلو البصر، فرمود: نماز شب نيکو گرداند صورت را، و
«1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 417، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
«2». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 417، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 371
نيکو نمايد خلق را، و خوش نمايد بو را، و زياد گرداند روزى را، و ادا کند دين را، و مى‌برد غصه را، و جلا دهد چشم را. «1» 2- از آن حضرت مروى است که فرمود: کذب من زعم انه يصلى صلاة الليل و هو يجوع ان صلاة الليل تضمن رزق النّهار: دروغ گويد کسى که نماز شب را بجا آورد و حال آنکه گرسنه بماند، بدرستى که نماز شب ضامن روزى روز است. «2» 3- اوحى اللّه تعالى الى موسى عليه السّلام قم فى ظلمة اللّيل اجعل قبرک روضة من رياض الجنّة: حق تعالى وحى فرمود به حضرت موسى عليه السّلام:
برخيز در تاريکى شب، قرار دهم قبر تو را باغى از باغهاى بهشت.
ابن عباس گفته: هر که در شب دو رکعت نماز يا بيشتر بجا آورد، از جمله آنان باشد که حق تعالى در اين آيه وصف ايشان فرموده. و اقرب آنست که هر که بعض شب يا تمام آن را احياء کند و يک نماز بگزارد براى رضاى خدا خواه در جزء اول شب يا آخر آن «3»، در اين آيه داخل است اعم از آنکه بعد از آن قرآن بخواند يا ذکر گويد يا دعا کند يا بخوابد.