اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ يَبِيتُون‌َ لِرَبِّهِم سُجَّداً وَ قِياماً (64)
شب بيدارند و در پيشگاه احديت يا به خاک مي‌افتند يا به نماز قيام ميکنند شب زنده دارند که عبادت در شب و خلوت با خدا و ذکر و مناجات تا چه اندازه اهميت دارد بسا ائمه اطهار در يک شب هزار رکعت نماز مي‌کردند بسا سجده‌هاي طولاني چندين ساعت ادامه داشت در خبر است حضرت زين العابدين کنيزي داشت سه سال در خدمت حضرت بود بعد آزاد شد بعضي از اصحاب از او پرسيدند که رفتار حضرت در داخل منزل چه نحوه بوده گفت مفصل بگويم يا مختصر گفتند مختصر گفت اينکه سه سال که در خدمت بودم يک شب بستر خواب بر او نينداختند و يک روز سفره نهار کنايه از اينکه شب بيدار و روز صائم بود حضرت
جلد 13 - صفحه 653
موسي بن جعفر عليه السلام يک سال در بصره در حبس بود نصف شب برمي‌خواست و بعد از فراغ از نمازها به سجده مي‌رفت تا طلوع صبح و پس از نماز صبح به سجده بود تا زوال ظهر و پس از نماز ظهر و عصر و نوافل به سجده بود تا مغرب و با همان وضوء نصف شب نماز مغرب و عشاء و نوافل را به جا ميآوردند پس از آن افطار ميکرد و استراحت تا نصف شب.
امير المؤمنين عليه السلام پاي پانصد نخله دو رکعت نماز ميکرد در يک شب.
حضرت رضا در سفر خراسان شبي هزار رکعت نماز علاوه بر در خانه فقراء طعام مي‌بردند و بسا يک شب يک ختم قرآن داشتند و گريه‌ها و مناجات‌ها.