اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ إِذا أَنفَقُوا لَم يُسرِفُوا وَ لَم يَقتُرُوا وَ کان‌َ بَين‌َ ذلِک‌َ قَواماً (67)
ديگر از صفات عباد الرحمن اينکه است که کساني هستند که زماني که انفاق ميکنند نه اسراف ميکنند و نه کوتاهي و امتناع مي‌ورزند، بلکه بين اسراف و تقتير قوام دارند.
(وَ الَّذِين‌َ إِذا أَنفَقُوا لَم يُسرِفُوا) فرق است بين اسراف و تبذير، اسراف صرف مال است در مورد حق زائد بر آن‌چه حق است، و تبذير صرف در غير حق است و هر دو حرام است، و از گناهان کبيره است، و انفاق هم اقسامي دارد انفاقات واجبه مثل نفقه خود و عيال و اولاد و آباء و امهات و توسعه در آنها ممدوح است، اما اسرافش زياده از مقدار توسعه حرام است، و زکاة واجبه و زکاة مندوبه خمس سهم امام و سادات صرف حج واجب صرف مضطرين و عجزه و ايتام و حفظ نفس محترمه و صرف تحصيل علم واجب و جهاد و دفاع و حفظ دين و اسلام و قرآن و دفع شر اعداء دين و کفار است و نذور و عهود و ايمان و غير اين‌ها و اما انفاقات مندوبه مثل صدقات صله ارحام دست‌گيري از فقراء و ضعفاء و بناء مساجد و مدارس صرف کتب علميه زيارت مشاهد مشرفه خيرات و مبرات براي اموات بذل به ظلمه براي حفظ آبروي خود و ساير مسلمين و غير اين‌ها که بسيار است و انفاقات حرام صرف در معاصي و آلات لهو و لعب و ساز و آواز و بذل در راه باطل
جلد 13 - صفحه 655
و تضييع مال و اسراف و تبذير و بسيار ديگر.
(وَ لَم يَقتُرُوا) منع از صرف در واجبات مذکوره.
(وَ کان‌َ بَين‌َ ذلِک‌َ قَواماً) در حق به مقدار حق صرف ميکنند و در صرف باطل خودداري ميکنند.