اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يُضاعَف لَه‌ُ العَذاب‌ُ يَوم‌َ القِيامَةِ وَ يَخلُد فِيه‌ِ مُهاناً (69)
مضاعف ميشود بر او عذاب در روز قيامت و مخلد در عذاب ميشود با خفت و اهانت و بي‌اعتنايي.
(يُضاعَف لَه‌ُ العَذاب‌ُ) نه اينکه زائد بر استحقاقش عذاب کنند بلکه اينکه- گونه اعمال سبب ميشود که ديگران هم متابعت کنند شرک او باعث شرک اتباع او ميشود، قتل نفس سبب تجري ديگران ميشود، زنا او باعث اشاعه فحشاء مي‌گردد چنانچه در حديث است.
(من سن سنة حسنة کان له اجرها و اجر من عمل بها الي يوم القيامة و من سن سنة سيئة کان عليه وزرها و وزر من عمل بها الي يوم القيامة).
جلد 13 - صفحه 657
(يَوم‌َ القِيامَةِ) چه در صحراي محشر و چه در مواقف قيامت و چه در خلود در نار.
(وَ يَخلُد فِيه‌ِ مُهاناً) در قرائت «فيه» با اشباع قرائت شده.