اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ مَن تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُولئِکَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ وَ کانَ اللّهُ غَفُوراً رَحِيماً (70)
مگر کسي که توبه کند و ايمان آورد و عمل صالح بجا آورد اينها را خداوند تبديل ميفرمايد معاصي آنها را به حسنات و عبادات و هست خداوند آمرزنده و رحيم.
(إِلّا مَن تابَ) توبه از شرک توحيد است بمراتبه و توبه از قتل نفس تمکين از قصاص يا اداء ديه است، توبه از زنا تمکين اجراء حد است اگر بعد از ثبوت باشد.
(وَ آمَنَ) که ايمان شرط اصلي کليه عبادات و مورث نجات است (وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً) ايتان به فرائض و واجبات.
(فَأُولئِکَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ) از نامه عمل محو ميکند و به جاي او حسنه مينويسد و از نظر حفظه ميبرد و احدي نيست که فرداي قيامت در حق او شهادت دهد:
(وَ کانَ اللّهُ غَفُوراً) معاصي را ميبخشد (رَحِيماً) مشمول رحمتهاي الهي ميشود.
658