1- احکام، به دستور خداوند واجب شده است. «فَرَضْناها»
2- قرآن، قانون الزامى و اجرايى دين است. «فَرَضْناها»
3- آيات قرآن، روشن وقابل فهم است. «فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ» (گرچه درک قسمتى از آيات نيازمند تحقيق وتفسير است)
4- انسان به پند و تذکّر نيازمند است. «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ»
5- اصول معارف قرآن در فطرت انسان ريشه دارد و با تذکّر، پردهى غفلت برداشته مىشود. «تَذَکَّرُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 143