تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ «1»
سُورَةٌ أَنْزَلْناها: اين سوره ايست که از عالم قدس نازل فرموديم آنرا بتوسط جبرئيل، وَ فَرَضْناها: و واجب نموديم بر شما عمل باحکامى که در آن است و بر کسانى که بعد از شما هستند تا روز قيامت، وَ أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ: و نازل فرموديم در آن آيتهاى روشن بر يگانگى و کمال قدرت ما يا آيات واضحه از حدود و احکام و شرايع، لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ: براى اينکه پند پذيريد و ياد بگيريد آنرا و عمل کنيد بآن.
تنبيه: چون خداى تعالى ختم فرمود سوره مؤمنون را به اين که خلق نفرمودم بندگانرا عبث و لغو بلکه بجهت امر و نهى ابتدا فرمود در اين سوره مبارکه بذکر امر و نهى و بيان شرايع پس ذکر فرمايد آن آيات را و ابتدا نمود بحکم زنا.