اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو لا فَضل‌ُ اللّه‌ِ عَلَيکُم وَ رَحمَتُه‌ُ فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ لَمَسَّکُم فِيما أَفَضتُم فِيه‌ِ عَذاب‌ٌ عَظِيم‌ٌ «14»
و اگر نبود فضل خداوند بر شما و رحمت او در دنيا و آخرت هر آينه
جلد 13 - صفحه 502
مس ميکرد شما را در آنچه گرفتيد از دهان اينکه هايي که اينکه نسبت ناروا را دادند و در مجالس خود منتشر کرديد عذاب عظيمي.
اينکه آيه شريفه راجع بمؤمنين و مؤمنات است که باور کردند نسبت عايشه و شهادت شيخين را در مجالس و محافل خود بازگو ميکردند که اينکه هم يک معصيت بزرگي است که به مجرد يک نسبت بدون مدرک و شاهدي قبول کنند آنهم نسبت بيک چنين موردي که همين اشاعه استحقاق عذاب عظيم دارد فقط مانع از نزول عذاب تفضلات الهي و رحمت پروردگاريست آن هم از روي حکمت و مصلحت است زيرا اگر عذاب نازل ميشد و اينکه جماعت هلاک مي‌شدند عظمت اسلام از دست مي‌رفت و کفار و مشرکين تسلط پيدا ميکردند لذا ميفرمايد:
(وَ لَو لا فَضل‌ُ اللّه‌ِ عَلَيکُم) تفضل در موقعي که بنده استحقاق عذاب داشته باشد خداوند به فضل و کرمش عفو ميفرمايد.
(وَ رَحمَتُه‌ُ) که مشمول نعمتهاي خود نمايد.
(فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ) اما در دنيا مبتلا، ببليات نفرمايد و در آخرت بعذاب گرفتار نکند اگر اينکه دو چيز نبود.
(لَمَسَّکُم) بشما مؤمنين اصابت ميکرد.
(فِيما أَفَضتُم) در اينکه معصيت بزرگ که اينکه افک را اشاعه داديد.
(عَذاب‌ٌ عَظِيم‌ٌ) هم در دنيا و هم در آخرت.