کلمهى «رِجالٌ» در اين آيه شامل همهى بندگان خدا مىشود، چه مرد و چه زن.
«تجارت»، داد و ستد دايمى براى به دست آوردن سود است، ولى «بَيْعٌ» خريد و فروش مقطعى براى رفع نيازهاى زندگى است. «1»
در حديث مىخوانيم: مراد از کسانى که در اين آيه از آنها ياد شده است، تجارى هستند که با شنيدن صداى اذان، تجارت را رها مىکنند و به سوى نماز مىروند. «2»
تجارت، تنها عاملى نيست که انسان را سرگرم مىکند و از ياد خدا باز مىدارد، عوامل ديگرى نيز در قرآن کريم ذکر شده است، از جمله: تکاثر، آرزو، فرزند و دوست بد.