در زيارت جامعه خطاب به ائمّه معصومين عليهم السلام مى‌خوانيم: جعلکم فى بيوت أذن الله أن ترفع ... بنابراين حرم امامان معصوم عليهم السلام، يکى از مصاديق اين آيه است.
کلمه‌ى «تُرْفَعَ» در آيه به معناى بلندى مکانى نيز مى‌تواند باشد، نظير آيه‌ى «إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ» «1» که حضرت ابراهيم پايه‌هاى کعبه را بلند ساخت.
امام باقر عليه السلام فرمود: مراد از «بيوت» در اين آيه، خانه‌هاى انبيا و حکما و امامان معصوم
«1». بقره، 127.
جلد 6 - صفحه 190
مى‌باشد. «1» و «ثعلبى» در تفسير خود نقل مى‌کند: روزى پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله مشغول تلاوت اين آيه بود. ابوبکر برخاست و پرسيد: آيا خانه‌ى فاطمه عليها السلام و على عليه السلام از مصاديق اين آيه است؟ فرمود: آرى، از بهترين مصاديق اين آيه است. «2»
امام کاظم عليه السلام فرمود: مراد از «بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ» در آيه، اوقات نماز است. «3»
در فرهنگ قرآن، در موارد متعدّدى به جاى نماز، واژه تسبيح آمده است، مانند: «وَ سَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْکارِ» «4»، «وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ» «5»