تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ الَّذِينَ کَفَرُوا أَعْمالُهُمْ کَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ «39» اعمال کسانى که کافر شدند همچون سرابى است در بيابان هموار که تشنه، آن را آب مى‌پندارد، تا آن هنگام که به سراغ آن مى‌آيد آن را چيزى نمى‌يابد، و خدا را نزد خويش مى‌يابد که حساب او را بى‌کم و کاست دهد و خداوند به سرعت به حساب‌ها مى‌رسد.