تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَوْ کَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَکَدْ يَراها وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ «40»
يا همچون ظلماتى است در درياى عميق و متلاطم موجى بزرگ آن را مىپوشاند، که روى آن، موج ديگرى است و بالاى آن ابرى، ظلماتى است تو در تو (که کافر در آنها غرق شده است) هرگاه دست خود را برآورد، آن را نمىبيند و براى هر کس که خداوند نورى قرار ندهد، هيچ نورى براى او نخواهد بود.