تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ لَبِئْسَ الْمَصِيرُ (57)
بعد از آن بيان عجز کفار را فرمايد:
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا: گمان مکن و مپندار اى شنونده، آنانکه کافر شدند به خدا و پيغمبر، مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ: عاجز کنندگان در زمين مر خدا را در عذاب کردن و هلاک ساختن آنان، يا به پيشى گرفتن، يعنى نتوانند بر خدا پيشى گيرند و بدين جهت عذاب او را از خود دور کنند، يا بايد مپندارند کافران آنکه احدى عاجز کننده باشد خدا را در زمين. وَ مَأْواهُمُ النَّارُ: مکان و بازگشت آنان آتش جهنم، وَ لَبِئْسَ الْمَصِيرُ: و بد جايگاهى است جهنم.