1- ديگران را بر خود مقدّم بداريم، خصوصاً محرومان را. «الْأَعْمى- الْأَعْرَجِ- الْمَرِيضِ- أَنْفُسِکُمْ»
2- روابط خانوادگى و خويشاوندى، در مسائل حقوقى اثر مى‌گذارند. (گرچه غذا ملک صاحبخانه است، ولى اسلام روابط خويشاوندى و عاطفى را در اين موارد بر مالکيّت افراد غالب نموده است.) أَنْ تَأْکُلُوا مِنْ ... بُيُوتِ أَعْمامِکُمْ
3- قرائن عرفى و اطمينان عقلايى براى جواز مصرف از خانه ديگران کافى است.
(مثلًا دادن کليد خانه، نشان رضايت است) «مَلَکْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِکُمْ»
4- در اسلام، حقّ دوست در کنار حقّ فاميل قرار داده شده است. أَعْمامِکُمْ ... أَوْ صَدِيقِکُمْ (از «افلاطون» پرسيدند: برادرت را بيشتر دوست دارى يا رفيقت را؟ گفت: برادرم را زمانى که رفيقم باشد.) «2»
5- سلام کردن، از آداب ورود به منزل است. «فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا»
6- سلام، ادبى آسمانى، مبارک و پسنديده است. «تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَکَةً طَيِّبَةً»
7- سلام‌کردن، در خير وبرکت زندگى مؤثّر است. «مُبارَکَةً طَيِّبَةً»
8- اهل خانه به منزله‌ى جان شما هستند. «فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِکُمْ»
9- مرز حقّ و حقوق را بايد خداوند تعيين فرمايد. «يُبَيِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآياتِ» 10- در احکام الهى بايد انديشيد. «لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير مراغى.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 217