در کتب تفسير، دربارهى شأن نزول اين آيه مطالب گوناگونى ذکر شده است که موارد عمدهى آن را در اين جا مىآوريم:
1- اين آيه، مربوط به «حنظله» است، که شب عروسى او فرمان حرکت به سوى احد صادر شده بود. او با کسب اجازه از محضر پيامبر صلى الله عليه و آله به خانه رفت و مراسم زفاف را بجا آورد و بدون آن که غسل کند به جبهه رفت و به شهادت رسيد. پيامبر فرمود: «فرشتگان او را غسل دادند». خداوند از همان يک شبى که حنظله با همسرش بود، فرزندى به او عطا کرد که ماجراى زندگى او مفصّل است. «1»
2- اين آيه دربارهى منافقين است، که هرگاه با مردم بودند، به نماز مىايستادند و اگر کسىآنان را نمىديد و تنها بودند، از نماز فرار مىکردند. «2»
«1». تفسير الميزان.
«2». تفسير کبيرفخررازى.
جلد 6 - صفحه 218
3- رسول خدا صلى الله عليه و آله گروهى را براى کارى اعزام فرمود، ولى آنان به سراغ کارهاى شخصى خود رفتند، و اين آيه در باره آنان نازل شد.
4- اين آيه در مورد مسلمانانى است که مشغول کندن خندق بودند و براى سرکشى به خانوادهى خود از پيامبر اجازه مىخواستند.
اجازه گرفتن از رهبر، نشانهى ادب، تسليم، قانونمندى، عشق به رهبر و نظم و نظام است.