اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ عَلي أَزواجِهِم أَو ما مَلَکَت أَيمانُهُم فَإِنَّهُم غَيرُ مَلُومِين‌َ «6»
مگر بر زوج‌هاي خود يا کساني که به ملک يمين مالک شده‌اند که کنيزان باشند، بعضي گفتند، اينکه آيه و آيه قبل اختصاص دارد به رجال نظر به اينکه رجال اگر به ملک يمين مالک شدند مي‌توانند نزد کنيزان خود بروند و اما نساء اگر مالک عبيد شدند نزد غلام خود نميتوانند بروند و اينکه اشکال در اينکه صورت هم وارد است زيرا رجال هم نميتوانند نزد غلام خود بروند که با آنها لواط کنند و ما مي‌گوييم که آيه قبل مطلق است.
غاية الامر اينکه آيه فقط استثناء مي‌کند که زنها و کنيزان نبايد حفظ فروج کنند از شوهرها و مواليان خود از رجال حتي اگر مالک آنها زن باشد کنيز هم ميتواند نزد مالکه خود برود، بلي زن مطلقا بزن تا اندازه محرم است که صورت و بدن را نبايد حفظ کنند همين نحوي که بزنهاي ديگر باشد، و اما عورت را فقط به شوهر و مولاي خود محرم هست که نبايد حفظ کند، و اما بزنهاي ديگر حتي مادر و دختر و خواهر و ساير اقوام حتي از کنيز خود بايد حفظ کند بناء علي هذا مي‌گوئيم زن و شوهر هر دو بعورت ديگري محرم هستند که نزديک ديگر بروند و همچنين مولي و کنيز هر دو بيک ديگر محرم هستند مشروط باين که کنيز شوهر نداشته باشد، يا در عده شوهر نباشد، بلکه بسا شوهر و زن هم حرام است نزديک هم بروند مثل حال حيض و نفاس و در حال احرام و در مورد لعان تا
جلد 13 - صفحه 360
کفاره نداده و از اينکه جهت مي‌گوئيم در موضوع حج تا طواف نساء و نماز آن نشده نزد زنهاي خود حرام است و اولاد حرام‌زاده مي‌شود، و عامه طواف نساء ندارند چون خليفه ثاني گفت: (متعتان کانتا في عهد رسول اللّه محلّلتان و انا احرّمهما و اعاقب عليهما).