تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) تِلْکَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْکَ بِالْحَقِّ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ (108) تِلْکَ آياتُ اللَّهِ‌: آنچه گذشت از اخبار يهود و نصارى و احکام وعد و وعيد و بشارت و ملامت و غيره، آيات و شواهد قدرت و حکمت ذات يگانه الهى‌ «1» بحار الانوار، جلد 8، کتاب العدل و المعاد، باب 23، صفحه 120، حديث 11. «2» تفسير برهان، جلد اوّل، صفحه 308، ذيل آيه 107 آل عمران- ذو الثديه رهبر خوارج بود که در جنگ نهروان کشته شد. تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 207 است، نَتْلُوها عَلَيْکَ بِالْحَقِ‌: مى‌خوانيم آن را به واسطه وحى بر تو در حالتى که حق و از خداوند به حق است که هيچ شبهه‌اى در راستى و درستى آن نيست، بلکه حقيقت حق و عين واقع باشد. وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ‌: و نيست و نخواهد خداى تعالى ظلم را براى عالميان از جن وا نس، يعنى بر ايشان ظلم ننمايد به نقص ثواب، و بى‌جرم عقوبت نفرمايد، و عذاب کفار و منافقين و عاصين به عدل مى‌باشد. تبصره: يکى از معتقدات حقّه اماميه، اعتقاد به عدل است، يعنى ذات يگانه سبحانى عادل است و ظالم نيست و ظلم به هيچ فردى از مخلوقات ننمايد، زيرا ظلم، قبيح، و صدور آن از خداوند حکيم محال مى‌باشد؛ زيرا علم الهى باز مى‌دارد ذات سبحانى را از فعل قبيح، و داعى هم ندارد به ارتکاب قبيح، زيرا داعى بر امر قبيح: يا حاجت است، و آن در خداى تعالى محال باشد؛ و يا حکمت، و آن اقتضاى فعل قبيح ندارد؛ و آيه شريفه برهانى است بر آن.