اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ جَعَلناه‌ُ نُطفَةً فِي قَرارٍ مَکِين‌ٍ «13»
پس از آن که انسان را از سلاله طين قرار داديم. آن سلاله طين را قرار داديم و جعل فرموديم نطفه و آن نطفه را قرار داديم در يک مکان محفوظ خداوند آن خالص طين را در زير خاک با اينکه که يک جمادي بيش نبود مبدل فرمود به
جلد 13 - صفحه 367
نبات حبوبات و فواکه و ساير مأکولات انساني و حيواني و نيز بسياري از حيوانات که خالي از مضرات بودند مأکول انسان قرار داد و آن مأکولات را فضولات آن را اخراج فرمود و خالص آن را تبديل بصور مختلفه نسبت باعضاء بدن انسان فرمود دم و صفري و بلغم و سودي و از خالص آنها قسمت باجزاء عنصري از فرق سر تا ناخن پا از لحم و استخوان و امعاء و احشاء و چشم و گوش و ساير اجزاء بدن داخليه و خارجيه و از خالص آنها نطفه را اخراج فرمود، لذا دارد غذاي حرام نخوريد که نطفه اگر از غذاي حرام منعقد شود فاسد مي‌شود و همچنين در حال حيض و حال احرام و مواردي که جماع حرام است اگر نطفه منعقد شود حرامزاده مي‌شود و همچنين از زنا اگر منعقد شود، و لذا نوع عامه که طواف نساء ندارند حرام زاده هستند، آنهم بقدرة کامله در رحم مخلوط به نطفه زن که امشاج گويند که مي‌فرمايد:
(إِنّا خَلَقنَا الإِنسان‌َ مِن نُطفَةٍ أَمشاج‌ٍ) دهر آيه 2 و رحم را خدا مقر نطفه قرار داد و تمام وسائل رشد و نيرو را در آن مقرر فرمود مثل دانه که در زير زمين قرار دهد و از مواد غذائيه مادر سهمي براي او جعل فرمود که مادر در ايام حمل اگر حرامي اکل کند در جنين اثر ميگذارد.