اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَسکَنّاهُ فِي الأَرضِ وَ إِنّا عَلي ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ «18»
و نازل فرموديم از طرف بالا آب را به مقدار معيّن محدود پس نگاه داشتيم آن آب را در زمين و البته ما بر بردن آن آب از زمين و اخراج آن هر آينه قدرت داريم، و يکي از آيات قدرت نمايي الهي اينکه است که از کره آب که سه ربع کره زمين را احاطه کرده بتوسط ابخره در تابش خورشيد آب را بالا ميبرد و تشکيل ابر ميدهد و بتوسط تموج هوا و ملائکه که موکل بر آن هستند حرکت ميدهد بر سطح کره زمين و از ابر خارج ميکند به مقدار معين محدودي که عدد قطرات آن معلوم عند اللّه است و نازل ميفرمايد بهر نحو که ميداند.
(وَ أَنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ) و چون نقاط زمين مختلف است از جهت صلابت و رخاوت يک قسمت مثل جبال و اراضي صلبه است آب روي زمين جاري ميشود و تشکيل رودخانهها و انهار ميدهد و يک قسمت در زمين فرو ميرود و در زمين سکونت پيدا ميکند و تشکيل چاهها و آبار ميدهد هر چه صلابتش بيشتر باشد نزديکتر به سطح زمين است و عيون و چشمهها از آن خارج ميشود
جلد 13 - صفحه 373
يا واقف ميگردد و هر چه رخاوتش بيشتر باشد در اعماق زمين فرو ميرود بسا بعض اراضي مثل زمين کربلا يک متر که کنده شود آب ظاهر ميشود و بسا اگر هزار متر هم پائين روند بآب نميرسند که مفاد (فَأَسکَنّاهُ فِي الأَرضِ) است و بسا بقدري فرو ميرود که وصل ميشود به دريا که مفاد.
(وَ إِنّا عَلي ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ) است و حکمت بالغه الهيه را مشاهده کنيد که نظر باين که جميع موجودات بر سطح زمين احتياج شديد دارند (وَ جَعَلنا مِنَ الماءِ کُلَّ شَيءٍ حَيٍّ) انبياء آيه 31 بآب از انسان در جميع شئون حتي در بناها و ساختمانها و جميع طبقات حيوانات از طيور و بهائم و سباع حتي حيوانات آبي و وحوش و جميع اشجار و نباتات که اگر يک روز آب مفقود شود تمام هلاک ميشوند، خدا لعنت کند کساني را که از آب هم مضايقه کردند حتي بر بچه شيرخوار.