اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ انصُرنِي بِما کَذَّبُون‌ِ «26»
حضرت نوح عرض کرد پروردگار من مرا ياري فرما، به سبب آنکه اينکه قوم مرا تکذيب کردند. بسيار تعجب است که مقام انبياء و اولياء تا چه پايه است و صبر آنها چه اندازه حضرت نوح نهصد و پنجاه سال شب و روز دعوت کند و اينکه نوع جسارت‌ها به او به شود و به اصطلاح از ميدان در نرود که گفت: (قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي دَعَوت‌ُ قَومِي لَيلًا وَ نَهاراً الي قوله ثُم‌َّ إِنِّي دَعَوتُهُم جِهاراً ثُم‌َّ إِنِّي أَعلَنت‌ُ لَهُم وَ أَسرَرت‌ُ لَهُم إِسراراً) نوح آيه 5 الي 8 و مع ذلک ايمان نياورند و اينکه نحو اذيت‌ها به او برسانند ما در خود نگاه مي‌کنيم اگر چهار مرتبه کسي را دعوت کنيم و اجابت نکند يا
جلد 13 - صفحه 382
جسارت کند يا اذيت طاقت نمي‌آوريم و اينکه قوه و قدرت در تمام انبياء و ائمه اطهار بود قضاياي ابراهيم و موسي و عيسي که مکرر اشاره شد در مورد پيغمبر اکرم که بفرمايد:
(ما اوذي نبي مثل ما اوذيت)
و مع ذلک صبر کند و نفرين نکند بلکه عرض کند.
(اللهم اهد قومي فانهم لا يعلمون)
و مثل امير المؤمنين عليه السلام که بفرمايد
(صبرت و في العين قذي و في الحلق شجي)
حقير در خود مي‌نگرم اگر کسي جسارتي به خاندانم کرد اگر بتوانم او را مي‌کشم و اگر قدرت نداشته باشم از غصه هلاک مي شوم امير المؤمنين عليه السلام مقابل چشمش آن ملعون بگويد: ( يا قنفذ اضرب الزهرا) يا جسارت‌هاي ديگر که طاقت نوشتن ندارم و همچنين ساير ائمه هدي در مقابل بني اميه و بني العباس بالاخص حضرت صادق عليه السلام در مقابل منصور دوانقي و از همه بالاتر امروز حضرت بقية اللّه عجل اللّه تعالي فرجه با مشاهده اينکه افعال و کردار جامعه بالاخص از اينکه هايي که به اسم شيعه خود را معرفي کردند فقط بخود تسليت ميدهم.
به اينکه دو فرد از شعر که:
کار پاکان را قياس از خود مگير || گر چه باشد در نوشتن شير شير
آن يکي شير است اندر باديه || واندگر شير است اندر باديه
آن يکي شير است کادم مي‌خورد || واندگر شير است کام مي‌خورد