اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَئِن أَطَعتُم بَشَراً مِثلَکُم إِنَّکُم إِذاً لَخاسِرُون‌َ (34)
هر آينه اگر اطاعت کنيد بشري را که مثل شما باشد محققا شما در زمينه اطاعت او هر آينه در خسران و زيان کاري هستيد. بسيار مورد تعجب است اگر بنا باشد که بشر اطاعت بشر ديگري نکند زن اطاعت شوهر نکند اولاد اطاعت والدين نکند نوکر اطاعت ارباب نکند مرءوس اطاعت رئيس نکند رعيت اطاعت سلطان نکند غلام اطاعت مولي نکند کارگر اطاعت کارفرما نکند و هر کس سر خود باشد هر چه اراده کرد بگويد بگويد: بکند بکند، دنيا چه فسادهايي توليد ميکند و خساراتي وارد مي‌شود البته نبايد انسان سر خود باشد، هواهاي نفساني و تمايلات و نظريات و سليقه‌ها و عقول کمال اختلاف را دارند آيا اينکه خسرانش بيشتر است يا آنکه يک نفر که مردم را به راه هدايت سوق ميدهد و به سعادت دلالت ميکند و از قبايح و مفاسد و مضرات جلوگيري ميکند اطاعت او خسران دارد و زيان مي‌آورد که بگويند:
(وَ لَئِن أَطَعتُم بَشَراً مِثلَکُم إِنَّکُم إِذاً لَخاسِرُون‌َ) با اينکه اينکه بشر بدون مدرک و دليل و برهان و بينه نيامده است معجزات محير العقول که تمام بشر از اتيان آن عاجز هستند و فعل الهيست که بدست او داده شده که نشاني بين خدا و خلق است و تمام فرمايشات او مطابق عقل سليم است و تمام از روي حکمت و مصلحت است با اينکه که نه توقع اجرت داشته باشد و نه خيال رياست داشته باشد البته عقل سليم اطاعت او را واجب ميداند.
392