اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَقالُوا أَ نُؤمِن‌ُ لِبَشَرَين‌ِ مِثلِنا وَ قَومُهُما لَنا عابِدُون‌َ (47)
آيا ما ايمان آورديم از براي دو بشر مثل ما و حال آن که قوم و قبيله و طايفه اينکه دو از براي ما بنده و غلام هستند.
[فقالوا] فرعون و ملائه [أ نؤمن] استفهام تعجبي است يعني آيا همچه ممکن است که ما با اينکه بزرگي و عظمت و سلطنت و دولت که داريم به اندازه‌اي که حضرت موسي عرض کرد در پيشگاه پروردگار [وَ قال‌َ مُوسي رَبَّنا إِنَّک‌َ آتَيت‌َ فِرعَون‌َ
جلد 13 - صفحه 406
وَ مَلَأَه‌ُ زِينَةً وَ أَموالًا فِي الحَياةِ الدُّنيا] يونس آيه 88 [لِبَشَرَين‌ِ مِثلِنا] اينکه موسي و هارون دو فرد از بشر هستند مثل ساير افراد بالاخص با يک لباس بسيار ساده چه نحو ميشود که ما به اينکه دو ايمان بياوريم فرعون که منکر وجود حق است و خدايي قبول ندارد چه رسد بيک فردي که بگويد: من رسول خدا هستم حتي امم سابقه که معترف به خداوندي خدا و به ملائکه او بودند باور نميکردند که بشر رسول از جانب او باشد اگر خدا اراده داشت رسول بفرستد چرا از ملائکه نفرستاد که در جواب انبياء ميگفتند:
[وَ قَومُهُما لَنا عابِدُون‌َ] اينکه دو نفر را ما مي‌شناسيم که از بني اسرائيل هستند و اينها در نظر ما پست‌ترين افراد بشر هستند و نسبت به ما مقام عبوديت و بندگي دارند قبطي‌ها به نظر حقارت به بني اسرائيل نگاه ميکردند و آنها را ذليل و زير دست و تحت فشار خود قرار ميدادند حتي به فرعون گفتند:
[وَ قال‌َ المَلَأُ مِن قَوم‌ِ فِرعَون‌َ أَ تَذَرُ مُوسي وَ قَومَه‌ُ لِيُفسِدُوا فِي الأَرض‌ِ وَ يَذَرَک‌َ وَ آلِهَتَک‌َ قال‌َ سَنُقَتِّل‌ُ أَبناءَهُم وَ نَستَحيِي نِساءَهُم وَ إِنّا فَوقَهُم، قاهِرُون‌َ] اعراف آيه 124 و آن قدر بآنها اذيت و ظلم کردند که آنها نزد موسي شکايت کردند [قالُوا أُوذِينا مِن قَبل‌ِ أَن تَأتِيَنا وَ مِن بَعدِ ما جِئتَنا] اعراف آيه 126.