اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُم أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکُم فَاتَّقُونِ (52)
و محققا اينکه جامعه دنيا جن و انس که امت شما انبياء هستند و تمام يک امت هستند و من پروردگار تمام شما هستم پس پرهيز کنيد از مخالفت من، صراط مستقيم يک راه بيشتر نيست و ساير راهها سبل شيطان است و از هزاران بيشتر است.
(وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُستَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُم عَن سَبِيلِهِ) انعام 154 و تمام انبياء از آدم تا خاتم به صراط مستقيم دعوت ميکردند و مأمور بودند بس دين يک دين است، شريعت يک شريعت است و آن اسلام است.
(إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسلامُ) آل عمران آيه 17.
(منبهوَ مَن يَبتَغِ غَيرَ الإِسلامِ دِيناً فَلَن يُقبَلَ مِنهُ وَ هُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الخاسِرِينَ) آل عمران آيه 79 لذا ميفرمايد:
(وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُم) امت آدم و نوح و ابراهيم و موسي و عيسي و محمّد صلّي اللّه عليه و سلّم
جلد 13 - صفحه 412
(أُمَّةً واحِدَةً) تمام بايد بر يک صراط و يک طريقه و يک شريعت مشي کنند و تمام امت واحده هستند، فقط در بعض خصوصيات احکام بمقتضاي وقت و حال اشخاص مسئله نسخ ميآيد حتي بسا در يک شريعت مثل شريعت اسلام بعض احکام نسخ ميشود، بلکه غير از نسخ هم نسبت به اشخاص احکام تغيير ميکند. مثلا مسافر و حاضر، مستطيع و غير مستطيع، غني و فقير، صحيح و مريض، مرد و زن و امثال اينها و اينکه باعث تغيير ملت و دين نميشود و طريق و صراط مستقيم الهي از زمان آدم الي يوم القيامة به عقيده ما طبق دليل و برهان مذهب شيعه اثني عشري که معترف به جميع انبياء و عصمت آنها و بجميع ضروريات دين و مذهب و بجميع کتب سماويه هستند يکي است.
(وَ أَنَا رَبُّکُم) فقط پروردگاري منحصر است به ذات اقدس او، خالق و رازق، محيي و مميت، مغني و مفقر، منعم و مبلي او است و بس، شريک، نظير مثل و مانند، شبيه و عديل، و ضدي و ندي ندارد.
(فَاتَّقُونِ) فاتقوني بوده کسره بجاي يا است و مراتب تقوي مکررا ذکر شده تقواي از عقايد فاسده، از اخلاق رذيله، از اعمال سيئه. از توجه به غير او، از افعال لغو و لهو و لفظ فاتقون اطلاق دارد جميع مراتب تقوي را شامل ميشود و انبياء و معصومين داراي جميع مراتب آن بودند و هر چه مراتب ايمان بالا ميرود مراتب تقوي زيادتر ميشود و تقويت ايمان و ازدياد تقوي منوط بسه امر است تحصيل علم و معارف الهيه و تکميل اخلاق حميده و اتيان به اعمال صالحه و بالعکس هر چه کوتاهي کند مراتب تقوي ضعف پيدا ميکند و کم ميشود تا منجر بکفر و ضلالت شود لذا ميفرمايد:
413