اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَتَقَطَّعُوا أَمرَهُم بَينَهُم زُبُراً کُل‌ُّ حِزب‌ٍ بِما لَدَيهِم فَرِحُون‌َ (53)
پس قطعه قطعه کردند امر خود را بين خود به انحاء مختلف و هر حزبي به آنچه نزد آنها بود فرحناک و خشنود بودند، مفاد آيه شريفه اينست که بعد از آنکه فرمود، دين يک دين، صراط مستقيم يکي است، ملت يک ملت است مي‌فرمايد:
که اينها هر کدام براي خود طريقه و مذهب خاصي اختراع کردند و از يکديگر جدا شدند و احزابي تشکيل دادند و هر کدام بطريقه اختراعي خود مسرور شدند و او را حق پنداشتند.
چنانچه از پيغمبر اکرم است فرمود: امت موسي هفتاد فرقه شدند، و امت عيسي هفتاد و يک فرقه
(و ستفرق امتي اثنا و سبعين فرقة)
امروز مشاهده کنيد صفحه زمين را چه اندازه اختلاف هست چقدر مذاهب مختلفه و احزاب متعدده و مسالک متفاوته است.
(فَتَقَطَّعُوا) از هم جدا شدند. مثل اينکه دين را پاره پاره کنند، يک جامعه را اختلاف بيندازند هر دسته بيکطرفي بروند (أَمرَهُم) دين و مذهب و مسلک و طريقه خاصي اتخاذ کردند (بَينَهُم) بين يک جامعه دنيا (زُبُراً) يا جمع زبور است يعني کتاب، هر دسته کتابي براي خود اتخاذ کردند، يا جمع زير است يعني پاره و ريز ريز کردند.
(کُل‌ُّ حِزب‌ٍ بِما لَدَيهِم فَرِحُون‌َ) و اينکه اختلافات باعث اينکه همه فسادها مي‌شود و ممکن هم نيست رفع آن مگر بظهور حضرت بقية اللّه که صفحه زمين را بر يک دين درآورد و بساط عدل را پهن کند، و ريشه فساد را بر کند. و تمام بر ملت واحده مشي کنند.
414