تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أُولئِکَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ (61) أُولئِکَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ‌: آن گروه متصفه به صفات چهارگانه مى‌شتابند در طاعتها، يا در رسيدن به خيرات دنيويه که بر انواع صالحه متفرع است چنانچه فرموده‌ «فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ». «2» وَ هُمْ لَها سابِقُونَ‌: و ايشان مر آن خيرات را پيش گيرندگانند، يا سابقند بر همه مردمان به زيادى طاعات، يا به حصول ثواب، يا به دخول بهشت. تنبيه: ترتيب اين صفات در غايت حسن مى‌باشد، زيرا صفت اول دال است بر حاصل شدن ترس زيادى که موجب شود روزى از آنچه شايسته نيست. صفت دوم دلالت دارد بر ايمان و ايقان. صفت سوم دال است بر ترک شرک جلى و خفى. صفت چهارم دال است بر آنکه جامع اين صفات طاعات را با حالت ترس از آنکه مقبول درگاه خداى تعالى نگردد.