اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قَد کانَت آياتِي تُتلي عَلَيکُم فَکُنتُم عَلي أَعقابِکُم تَنکِصُون‌َ (66)
به تحقيق بود آيات من که بر شما تلاوت مي‌شد پس بوديد شما که عقب عقب بطور قهقري برمي‌گشتيد.
(قَد کانَت آياتِي) آيات قرآن از بيان توحيد و رسالت انبياء و کيفيات معاد و بيان احکام و مواعظ و نصايح و قصص انبياء سلف و امم سابقه و غير اينها.
(تُتلي عَلَيکُم) که پيغمبر اکرم بر شما تلاوت مي‌فرمود و مؤمنين بر شما ابلاغ ميکردند نظر به اينکه بر خلاف هواهاي نفسانيه شما بود منکر توحيد بوديد و غير او را پرستش ميکرديد و منکر رسالت بوديد و او را کذاب و ساحر و مجنون و مفتري مي‌دانستيد و منکر معاد بوديد که پس از مردن پوسيده و ريسيده ميشديد و ديگر عود نميکرديد و احکام را هم پشت پا مي‌زديد و باختراعات خود عمل ميکرديد که ميفرمايد:
(وَ ما کان‌َ صَلاتُهُم عِندَ البَيت‌ِ إِلّا مُکاءً وَ تَصدِيَةً) انفال آيه 35 و معاصي الهيه را مرتکب ميشديد و هزار عيب ديگر.
(فَکُنتُم عَلي أَعقابِکُم) عقب عقب مي‌رفتيد و دور ميشديد که اصلا نشنويد.
(تَنکِصُون‌َ) بطور قهقري که روي شما بطرف حضرت رسالت و مؤمنين بود بود که نبادا تعقيب شما کنند و پشت شما بطرفي بود که مي‌رفتيد فعلا نتيجه افعال خود را مشاهده کنيد اما در دنيا به قتل و ذلت و قحط و ساير بليات و در آخرت به عذاب و جهنم و خلود و غضب الهي گرفتار شديد و ياور و ناصر و معيني هم نداريد.
428