تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِينَ (68)
أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ: چرا پس تفکر نمىکنند قرآن را تا بشناسند آنچه در آن است از عبرتها و دلالات بر صدق پيغمبر ما حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و بدانند که قرآن حق و از جانب حق تعالى نازل شده. أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِينَ: يا آمد ايشان را از کتاب و پيغمبر آنچه نيامده بود پدران پيشينيان آنها را تا عذر گويند که ما از پيغمبر، يعنى همچنانکه نوح و ابراهيم و ساير پيغمبران را به قومشان فرستاديم، همچنين حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را به ايشان فرستاديم. خلاصه آنکه فرستادن پيغمبر و کتاب، چيز تازهاى نبوده بلکه اين سنت نسبت به پدران ايشان نيز جارى گشته.