اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم لَم يَعرِفُوا رَسُولَهُم فَهُم لَه‌ُ مُنکِرُون‌َ (69)
آيا نمي‌شناسيد رسول خود را پس شما او را منکر مي‌شويد، حضرت رسالت در ميان قريش بلکه در حجاز بلکه در عرب گمنام نبود اشرف قبائل عرب قريش بودند و اشرف طوائف قريش بني هاشم بودند مخصوصا پدران حضرت رسالت مثل عبد اللّه و عبد المطلب و هاشم و عبد مناف تا برسد بحضرت اسماعيل و ابراهيم تمام از معاريف و بزرگان بودند، و حضرت در ميانه آنها بدرستي و امانت و صحّت شناخته شده بود که او را محمّد امين مي‌گفتند: و مي‌فرمايد: بعد از آنکه تقاضا کردند مشرکين و کفار (ائت‌ِ بِقُرآن‌ٍ غَيرِ هذا أَو بَدِّله‌ُ) و حضرت فرمود: (ما يَکُون‌ُ لِي أَن أُبَدِّلَه‌ُ مِن تِلقاءِ نَفسِي إِن أَتَّبِع‌ُ إِلّا ما يُوحي إِلَي‌َّ) (قُل لَو شاءَ اللّه‌ُ ما تَلَوتُه‌ُ عَلَيکُم وَ لا أَدراکُم بِه‌ِ
جلد 13 - صفحه 431
فَقَد لَبِثت‌ُ فِيکُم عُمُراً مِن قَبلِه‌ِ أَ فَلا تَعقِلُون‌َ) يونس آيه، 15 و 16 خلاصه آنکه حضرت چهل سال در ميان قوم بود چهار سال نزد جدش عبد المطّلب و چندين سال نزد عمش ابي طالب و فاطمه بنت اسد و سپس تزويج فرمود خديجه کبري که ملکه حجاز بود و در مدت اينکه چهل سال ميانه آنها بدرستي و صحت عمل و امانت رفتار مي‌فرمود و اظهاري نداشت تا موقعي که مبعوث به رسالت شد در سال چهلم عام الفيل 27 رجب و اينکه قرآن مجيد تدريجا بر او نازل مي‌شد.
(أَم لَم يَعرِفُوا رَسُولَهُم) استفهام تقريريست که کاملا او را ميشناسيد.
(فَهُم لَه‌ُ مُنکِرُون‌َ) اگر شناسا نبود انکار مي‌کرديد، عذري بر خود مي‌تراشيديد ولي چون کاملا به درستي او را شناخته‌ايد هيچگونه عذري نداريد مگر اينکه بگوئيد.