اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا أَ إِذا مِتنا وَ کُنّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنّا لَمَبعُوثُون‌َ (82) لَقَد وُعِدنا نَحن‌ُ وَ آباؤُنا هذا مِن قَبل‌ُ إِن هذا إِلاّ أَساطِيرُ الأَوَّلِين‌َ (83)
گفتند: آيا زماني که ما مرديم و خاک و استخوان شديم آيا محققا ما هر آينه مبعوث مي‌شويم هر آينه به تحقيق وعده داده شده‌ايم ما و پدران ما اينکه وعده را از قبل و نيست اينکه وعده مگر دروغ بافي پيشينيان.
در اينکه دو آيه شريفه خداوند يکي از اقوال آنها را بيان فرموده که انکار معاد جسماني است و لکن لازمه اينکه انکار، انکار تمام فرمايشات انبياء است، زيرا آنها را در اينکه وعده تکذيب کردند و تکذيب آنها تکذيب رسالت است، و لذا فقها در باب تکذيب يکي از ضروريات دين که موجب کفر مي‌شود ميفرمايند:
چون برگشت به تکذيب رسالت است، بلي اگر بگويد: که رسول همچه فرمايشي نفرموده ضلالت مي‌شود و اينها اعتراف مي‌کنند که آنها فرموده‌اند لکن دروغ است و اينکه همان اساطير اولين است و لازمه تکذيب رسالت تکذيب جميع گفتارهاي آنها است، من جمله دعوت به توحيد و نفي شرک. من جمله
جلد 13 - صفحه 446
بيان احکام و دستورات و ساير فرمايشات و نيز همين معني در انکار ضروريات مذهب است که اگر بگويد:
العياذ امام دروغ گفته بر گشتش به انکار امامت است و اگر بگويد: امام نفرموده اينها را آخوندها در آورده‌اند ضلالت است و در حکم شرک باللّه است، چنانچه حضرت باقر عليه السلام در باب رد حکم مجتهد جامع الشرائط فرمود:
(الراد عليه کالراد علينا و الراد علينا کالراد علي اللّه و الراد علي اللّه في حد الشرک باللّه).