تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ (113) ترجمه‌ نيستند يکسان از اهل کتاب گروهى ايستاده‌اند ميخوانند آيات خدا جلد 1 صفحه 481 را در ساعات شب و آنها سجده ميکنند. تفسير چون خداوند متعال بيان فرمود که بعضى از اهل کتاب مؤمنند ولى بيشترشان کافر و فاسقند و بيان اوصاف کفار را فرمود و عموم لفظ بدوا شامل تمام اهل کتاب ميشد اراده فرمود که رفع توهم شمول را صريحا بفرمايد تا امر مشتبه نشود و ضمنا اوصاف مؤمنين آنها را بيان فرمايد تا فضل آنها ظاهر شود و دلخوش باشند بالطاف الهى و ايمن شوند از وعيدهائيکه بغير آنها از اهل کتاب داده شده است لذا فرمود تمام اهل کتاب يکسان نيستند بعضى از اهل کتاب گروهى هستند که قيام بحق دارند و مسلمان شده‌اند يا قائم الليل هستند براى تهجد و در نماز شب تلاوت قرآن مينمايند يا مطلقا چون قرائت قرآن در شب فضيلت مخصوص دارد و آنها سجده مى کنند در تهجدشان يا مطلقا چون سجده براى خدا از افضل طاعات است و بنظر حقير و او در و هم يسجدون حاليه نيست زيرا قرائت در سجده مزيتى ندارد بلکه مکروه است و کسانيکه و او را حاليه دانسته‌اند سجده را کنايه از نماز قرار داده‌اند براى آنکه اشرف ارکان نماز و نهايت خضوع در پيشگاه احديت است و به نظر حقير تکلف است.