اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
رَب‌ِّ فَلا تَجعَلنِي فِي القَوم‌ِ الظّالِمِين‌َ (94)
پروردگار من مرا قرار مده در قوم ظالمين. مفسرين چنين معني کردند که موقع نزول عذاب بر کفار مرا از ميانه آنها بيرون برو از عذاب نجات ده، بعضي چنين معني کردند که مرا جزو ظالمين قرار مده لکن اينکه دو معني بنظر نمي‌آيد، و آنچه بنظر مي‌آيد اينکه اينکه جمله مربوط به جمله قبل است مدخول کلمه قل که مأمور شده اينکه دعا را تقاضا کند و چون اينکه سوره مبارکه مکي است در مکه نازل شده و تا مادامي که حضرتش در مکه بود بسيار به حضرت ظلم مي‌کردند.
خاکروبه، شکمبه شتر بر سرش مي‌ريختند فقط يک ملاحظه از حضرت ابي طالب مي‌کردند عاقبت طومار نوشتند و در کعبه ميان لوله گذاردند که ديگر به حضرتش و اصحابش چيز نفروشند و آن قدر سخت شد که حضرت ابي طالب
جلد 13 - صفحه 461
آنها را برد در شعب ابي طالب و هيچ وسيله بر امرار معاش نداشتند سه سال در شعب بودند فقط زن‌هاي مکه در خفاي مردان شبانه مختصر آذوقه بر شتر بار مي‌کردند و به طرف شعب روانه مي‌کردند تا موقعي که پيغمبر صلّي اللّه عليه و سلّم خبر داد که جبرائيل خبر داد که طومار آنها را موريانه خورده فقط اسم اللّه باقي مانده حضرت ابي طالب آمد در مسجد الحرام سران قريش خيال کردند که حاضر شده پيغمبر صلّي اللّه عليه و سلّم را تسليم آنها کند فرمود:
اينکه پسر برادر من يک هم چه خبري داده برويد مشاهده کنيد اگر راست است بدانيد آن پيغمبر است و از جانب الهي وحي باو مي‌رسد و اگر دروغ است من او را تسليم شما ميکنم قبول کردند بني شيبه را خواستند کليد در کعبه نزد آنها بود باز کردند لوله را ديدند هيچ تصرفي در آن نشده چون باز کردند ديدند فرمايش او صدق است اجازه دادند بيايند در مکه و تا ابي طالب زنده بود چندان اذيت نمي‌کردند، پس از فوت ابي طالب و در همان سال خديجه هم فوت نمود و حمزه هم رفته بود به شکار چهل نفر تصميم قتل آن حضرت را گرفتند آمدند حضرت سر قبر خديجه بود عبا بگردنش فشار دادند به نحوي که يقين به موت او پيدا کردند، پس از آن حضرت تشريف برد در مسجد حمزه از شکار آمد حضرت را برد منزل و ايمان آورد تا ليلة المبيت دور خانه او را گرفتند که او را بقتل رسانند از آن طرف بسياري از اهل مدينه بواسطه خبرهاي يهود مي‌آمدند مکّه و به شرف اسلام مشرف مي‌شدند و اصرار داشتند که حضرت را به مدينه برند و از ظلم قريش نجات دهند حضرت مي‌فرمود اجازه ندارم، تا اينکه آيه نازل شد و حضرت از خداوند در خواست نمود که عرض کرد.
(رَب‌ِّ فَلا تَجعَلنِي فِي القَوم‌ِ الظّالِمِين‌َ) امريه رسيد و در ليلة المبيت هجرت فرمود و نجات پيدا کرد از ظلم ظالمين و از ميانه آنها بيرون رفت
جلد 13 - صفحه 462
(هذا ما عندنا).