اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنّا عَلي أَن نُرِيَک‌َ ما نَعِدُهُم لَقادِرُون‌َ (95)
خداوند مي‌فرمايد: محققا ما بر اينکه که به تو نشان دهيم و مينمائيم آن عذابي که بآن‌ها وعده داده‌ايم، هر آينه قدرت داريم، اينکه آيه شريفه براي تسليت خاطر رسول اللّه بود که ما قدرت داريم عذاب بر آنها نازل کنيم، چنانچه تو را نجات داديم، لکن افعال الهي بوقت خود که صلاح باشد تحقق پيدا مي‌کند و شايد سرّ تأخيرش اينکه باشد که بعض آنها در خلال اينکه مدت بشرف اسلام مشرف مي‌شوند و بسا از نسل آنها اشخاصي بوجود آيند که آنها ايمان مي‌آورند، و اما عذاب آنها آنجايي بود که يکي آن که گرفتار قحطي شدند، و يکي آن که در جنگ بدر و احزاب واحد کشته شدند حتي ملائکه به مدد مسلمين آمدند، و يکي آن که در فتح مکه تسليم شدند و بر حسب ظاهر اظهار اسلام کردند و لو بسياري از آنها منافق بودند مثل ابي سفيان و اتباع آن، و لکن بعض ديگر حقيقت داشت اسلام آنها. لکن بعد از رحلت پيغمبر صلّي اللّه عليه و سلّم کردند آن چه کردند که مي‌فرمايد:
(ارتد النّاس بعد رسول اللّه الا اربعة او خمسة)
و آثار آن باقي ماند که با ائمه اطهار چه کردند و تا امروز چه مي‌کنند.
463