تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ (97)
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِکَ: و بگو پروردگارا پناه مى‌برم به تو، مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ: از وسوسه‌هاى شيطانها که گمراه کننده‌اند بر خلاف آنچه امر فرمائى به آن از محاسن اخلاق که از جمله آن دفع بدى باشد به نيکى. اين دعاى جامعى است براى دفع شرّ شياطين انسى و جنى از وسوسه و فريب دادن و گمراه نمودن از راه حق، و البته پناه بدرگاه قادر متعال و ذات بى‌زوال، موجب ايمنى و رستگارى خواهد بود.
جلد 9 - صفحه 175