تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ (98)
وَ أَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ: و پناه مىبرم به تو اى پروردگار من از آنکه حاضر شوند نزد من به وقت نماز، يا زمان تلاوت قرآن، يا از آنکه گرد من گردند در همه احوال.