اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قُل رَبِّ أَعُوذُ بِکَ مِن هَمَزاتِ الشَّياطِينِ (97)
و بگو پروردگارا پناه ميبرم بتو از عيوب و لغزشهاي شياطين، در باب قلوب اخباري داريم که از براي قلب دو باب است، يکي رو به ملائکه داخل مي شوند و بنده را بخيال کارهاي خوب مياندازند که الهام ملکي تعبير ميکنند، و يکي رو به شياطين که او را به خيال کارهاي بد مياندازد و تعبير به وسوسه شياطين ميکنند و قلوب مطهره معصومين از انبياء و ائمه و ساير معصومين از قسمت دوم محفوظ است و شيطان راه ندارد و خيال سويي در قلوب آنها خطور نميکند و مفاد اينکه آيه شريفه اينکه است که شياطين جني و انسي در مقام اضلال بندهگان و اضرار بحضرت رسالت بودند.
حضرت از خداوند تقاضا کند که از شر آنها محفوظ ماند و مؤمنين را هم حفظ فرمايد و شيطان را بر آنها مسلط نکند، چنانچه خطاب به شيطان فرمود:
جلد 13 - صفحه 465
(إِنَّ عِبادِي لَيسَ لَکَ عَلَيهِم سُلطانٌ إِلّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الغاوِينَ) حجر آيه 42 (إِنَّهُ لَيسَ لَهُ سُلطانٌ عَلَي الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلي رَبِّهِم يَتَوَکَّلُونَ) نحل آيه 101.
و لکن حفظ آنها و اعطاء مقام عصمت از جانب حق است، لذا بايد پناه باو برد که ميفرمايد: