اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّهُ کانَ فَرِيقٌ مِن عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنّا فَاغفِر لَنا وَ ارحَمنا وَ أَنتَ خَيرُ الرّاحِمِينَ (109) فَاتَّخَذتُمُوهُم سِخرِيًّا حَتّي أَنسَوکُم ذِکرِي وَ کُنتُم مِنهُم تَضحَکُونَ (110)
به درستي که چنين است که بودند جماعتي از بندگان من که ميگفتند پروردگار ما ايمان آورديم ما پس مغفرت خود را شامل حال ما بگردان و رحمت خود را بما عنايت فرما و تو بهترين رحمت کنندگاني پس شما آنها را گرفتيد باستهزاء و سخريه تا اندازهاي که فراموش کرديد ذکر مرا و بوديد که نسبت بآنها مضحکه ميکرديد و بآنها ميخنديديد.
(إِنَّهُ کانَ فَرِيقٌ مِن عِبادِي) مؤمنين که معتقد به جميع عقايد حقه بودند و عامل باعمال صالحه و متقي از معاصي الهيّه.
(يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنّا) در پيشگاه احديت اعتراف به ايمان و اطاعت پروردگار داشتند.
(فَاغفِر لَنا وَ ارحَمنا) مغفرت از معاصي و رحمت به مثوبات الهي.
(وَ أَنتَ خَيرُ الرّاحِمِينَ) هستي که فرمودي: (وَ رَحمَتِي وَسِعَت کُلَّ شَيءٍ فَسَأَکتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤتُونَ الزَّکاةَ وَ الَّذِينَ هُم بِآياتِنا يُؤمِنُونَ) اعراف آيه 155.
(فَاتَّخَذتُمُوهُم سِخرِيًّا) شما که تکذيب آيات ما را ميکرديد آنها را مسخره ميکرديد. بعين مثل امروز که اينکه متجددين اهل عبادت و نماز و مسجد
جلد 13 - صفحه 478
و قرآن و ساير اعمال صالحه را مسخره ميکنند و مصداق اتم اينکه آيه هستند که در آتش بآنها ميفرمايد:
(حَتّي أَنسَوکُم ذِکرِي) ديگر اسم خدا و دين و قرآن و ساير امور دينيه از ميانه آنها برداشته شده و فراموش کردند.
(وَ کُنتُم مِنهُم تَضحَکُونَ) در مجالس نواي آنها و تقليد آنها را در مي آورديد و قاه قاه ميخنديديد، حال مقام آنها را مشاهده کنيد که من با آنها چه معامله ميکنم و جاي خود را در آتش به بينيد، عزت و احترام آنها را و ذلت و خفت خود را نظر کنيد بهشت آنها را و جهنم خود را مقايسه کنيد.