تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاکَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ کُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ کُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ (60)
ترجمه
و هنگاميکه طلب آب نمود موسى براى قومش پس گفتيم بزن بعصاى خود سنگ را پس روان شد از آن دوازده چشمه که بتحقيق دانستند هر قومى آب خورشان را بخوريد و بياشاميد از روزى خدا و تجاوز منمائيد در زمين با آن که فساد کنندگان باشيد..
تفسير
يعنى ياد بياوريد اى بنى اسرائيل وقتى را که موسى طلب آب نمود در تيه که دشت خطرناک بود بعد از گريه و زارى شما و زد عصاى خود را بآن سنگ که جبرئيل از بهشت آورده بود و خواند خدا را بمحمد و آل اطهار او پس منفجر شد
جلد 1 صفحه 94
از آن سنگ دوازده چشمه آب هر يک براى قبيلهاى که اولاد يکى از پسران حضرت يعقوب بودند و در آب خور با يکديگر مزاحمتى نداشتند و بخوريد از من و سلوى که سابقا بيان شد و بياشاميد از آن آب گوارا که خداوند روزى شما نموده و تجاوز از حدود الهى منمائيد در زمين بعصيان و نزاع و عياشى از حضرت باقر (ع) نقل نموده که سه سنک از بهشت نازل شده مقام ابراهيم و سنک بنى اسرائيل و حجر الاسود و در کافى و اکمال از آنحضرت نقل نموده که وقتى حضرت حجت (ع) از مکه ظهور مينمايد منادى او ندا مىکند که احدى خوردنى و آشاميدنى همراه نياورد زيرا سنک حضرت موسى بار شتر همراه امام زمان است و هر جا که منزل ميفرمايند چشمههاى آب از آن جارى ميشود و اهل قافله هر کس گرسنه يا تشنه باشد از آن آب ميخورد و سير ميشود و حيوانات را هم آب ميدهند تا نجف اشرف و بنظر حقير نکته آنکه خداوند بعد از ذکر انفجار عيون خطاب بآنها فرموده که بخوريد و بياشاميد با آنکه ذکر مأکول نشده آنستکه آن آب بجاى مأکول و مشروب استعمال ميشده خدا روزى فرمايد انشاء اللّه تعالى.