اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ نادي رَبَّه‌ُ نِداءً خَفِيًّا «3»
زماني که پروردگار خود را ندا کرد نداي مخفيانه دون الجهريه يکي از عبادات بزرگ دعاء است در پيشگاه احديت حتي در قرآن مجيد است ميفرمايد قُل ما يَعبَؤُا بِکُم رَبِّي لَو لا دُعاؤُکُم فرقان آيه 77 و در حديث دارد افضل از نماز هاي مستحبّي است.
و در حديث ديگر افضل از تلاوت قرآن است بلکه سه مرتبه قسم ميخورد و اللّه هو الافضل بالاخص اگر مخفيانه باشد و در دل شب وقت سحر که خالي از رياء و سمعه بالاخص در امور مشکله که بر حسب عادت محال است تحقق پيدا کند مثل همين دعاء زکريّا که بسن پيري رسيده بود و عيالش هم عاقر و نازا بود طلب اولاد کرد آنهم در خفاء که ميفرمايد إِذ نادي رَبَّه‌ُ نِداءً خَفِيًّا.