اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا زَکَرِيّا إِنّا نُبَشِّرُکَ بِغُلامٍ اسمُهُ يَحيي لَم نَجعَل لَهُ مِن قَبلُ سَمِيًّا «7»
خطاب فرمود اي زکريّا محققا ما بشارت ميدهيم ترا بفرزندي که نام او يحيي باشد خداوند قادر متعال همين نحوي که آدم عليه السّلام را بدون پدر و مادر خلق فرمود و از فاضل طينت او حوّي را خلق نمود و عيسي را بدون پدر خلق کرد و همچنين ملائکه را بدون تناکح و تناسل خلق نمود، بلکه بسياري از حيوانات که خلقت آنها تکوينيست نه توليدي، بلکه جميع حيوانات در ابتداء خلقت. قادر است از پدر سالخورده و از مادر عقيم فرزندي عنايت فرمايد لذا ميفرمايد يا زَکَرِيّا اينکه خطاب بتوسط ملائکه بوده چنانچه تعبير بمتکلّم مع الغير فرموده لذا ميفرمايد: فَنادَتهُ المَلائِکَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي المِحرابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُکَ بِيَحيي مُصَدِّقاً بِکَلِمَةٍ مِنَ اللّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصّالِحِينَ آل عمران آيه 39 إِنّا نُبَشِّرُکَ بِغُلامٍ مراد از غلام فرزند است و اطلاق غلام بر اولاد در قرآن بسيار است مثل وَ أَمَّا الجِدارُ فَکانَ لِغُلامَينِ يَتِيمَينِ فِي المَدِينَةِ کهف آيه 82 و همچنين وَ أَمَّا الغُلامُ فَکانَ أَبَواهُ مُؤمِنَينِ کهف آيه 80 و غير اينها از آيات اسمُهُ يَحيي که خداوند او را مسمّي باين اسم خاص فرموده بلکه دارد
الاسماء تنزل من السماء.
لَم نَجعَل لَهُ مِن قَبلُ سَمِيًّا قرار نداديم از براي يحيي از قبل او از زمان آدم تا زمان يحيي همچو اسمي براي احدي در اخبار دارد که حضرت ابي عبد اللّه الحسين از جهات بسياري شباهت بيحيي داشت.
«1» همين جهت که حسين نام از زمان آدم تا زمان حضرتش نبوده.
«2» اينکه آسمان براي يحيي و حسين چهل صباح گريه کرد در وقت طلوع و غروب قرمز بود.
جلد 12 - صفحه 421
«3» سر يحيي را بردند نزد زنا زاده سر حسين را هم بردند نزد زنا زاده و دارد حضرت حسين مکرّر ياد از يحيي ميکرد اشاره به اينکه منهم مثل يحيي هستم چنانچه يحيي را بدون سبب و علة کشتند مرا هم ميکشند.