تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ کَذلِکَ قالَ رَبُّکَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ قَدْ خَلَقْتُکَ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ تَکُ شَيْئاً «9»
قالَ کَذلِکَ: گفت ملکى به امر الهى در جواب او که: اى زکريا، امر چنين است که تو گفتى، اما، قالَ رَبُّکَ: فرمود پروردگار تو. هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ:
اين کار که آفريدن فرزند است در اين سن از اين دو شخص، بر قدرت من آسان است. وَ قَدْ خَلَقْتُکَ مِنْ قَبْلُ: و بتحقيق آفريد تو را پيش از يحيى. وَ لَمْ تَکُ شَيْئاً: و نبودى تو چيزى، يعنى معدوم صرف بودى، تو را از کتم عدم بوجود آوردم. و چون تو را در حالت عدم وجود دادم، پس قادر خواهم بود بر ايجاد فرزند از دو پير، چه ازاله عقر زوجه تو و آنچه مانع قبول ولد باشد آسانتر است از ابتداى ايجاد، و چون ممکن بالنسبه بوجود و عدم مساوى است و تا مادامى که خلّاق عالم، لباس وجود به او ندهد، صحيح باشد اطلاق معدوم بر آن. حکم بن عينيه از حضرت باقر عليه السلام روايت نموده که: يحيى پنج سال بعد از اين بشارت
جلد 8 - صفحه 149
الهى متولد شد «1».